Zapomniane koncepty: 1993 BMW Z13

Ten mały i dziwnie wyglądający samochód niemalże trafił do seryjnej produkcji.

Jego pomysłodawcą jest Robert Powell, były dyrektor działu samochodów koncepcyjnych w BMW, a dziś projektant Powell Design. Jak wspominał w wywiadzie Bimmer-Mag, projekt pojawił się w jego głowie w 1974 roku, gdy jeszcze studiował w Royal College of Art w Londynie.

Zaczynał on jako 1-miejscowy pojazd z umieszczonym z tyłu silnikiem motocyklowym. “Miał wtedy bardzo prymitywny design, ale uwielbiałem go!” – wspomina Powell.

Prace nad konceptem dla BMW zaczęły się w 1990 roku jako poboczny projekt. Pierwotnie nazywany był jako “Projekt Z1- 3”, co sugeruje, że miał on w jakimś stopniu bazować na BMW Z1 i być jego nieco inną, 3-osobową wersją.

Po zatwierdzeniu planów przez zarząd firmy, projektanci wraz z Klausem Faustem, ówczesnym szefem BMW Technik, wzięli się do pracy nad ostateczną wersją auta. Auto zostało przemianowane na Z13, aby nazwa była zbliżona do innych modeli firmy – E1, Z1 oraz Z11.

W 1992 roku nastąpiło wiele zmian w projekcie. Pierwotnie auto miało wykorzystywać ramę z włókna węglowego oraz aluminiową ramę z przodu i z tyłu. Ostatecznie wykorzystano zwykłą płytę podłogową oraz części z innych modeli, aby obniżyć koszty.

Wnętrze pozostało jednak w sumie bez większych zmian. Układ siedzeń pozostał taki sam, a w środku zainstalowano najnowsze technologie BMW, które wcześniej ukazano w Z11 – system nawigacji satelitarnej oraz car audio z głośnikami Harman-Kardon.

Według oryginalnego projektu samochód miał być napędzany 4-cylindrowym silnikiem benzynowym chłodzonym cieczą. Pierwszy koncept zaprezentowany w 1993 roku podczas targów motoryzacyjnych w Genewie posiadał jednak 1,1-litrowy silnik A34 z motocykla BMW K1100.

Jego moc wynosiła oryginalnie 100 KM oraz 105 Nm. Inżynierowie zastosowali do napędu skrzynię biegów typu CVT od Forda, która napędzała ówcześnie wiele modeli w Europie. Zestrojono też silnik tak, aby generował nieco mniej mocy (niektóre źródła podają 82 KM), jednak więcej momentu obrotowego, oferując większą płynność pracy.

Cały układ napędowy był umieszczony z tyłu tuż przed tylną osią i bezpośrednio za oparciami tylnych foteli. Zbiornik paliwa trafił natomiast pod tylne fotele, a wszelkie pozostałe elementy jak chłodnica znalazły się przodu dla lepszego rozłożenia masy.

Za projekt pierwszego prototypu ukazanego w Genewie odpowiadała włoska firma Stola. Auto zostało przygotowane tak, jakby miało trafić od razu do produkcji. Samochód był w pełni sprawny i dopracowany pod każdym względem.

Łącznie powstały dwa prototypy Z13. Drugi egzemplarz został pomalowany czerwonym lakierem i był zrobiony nieco bardziej według oryginalnego projektu. Nadwozie i rama zostały wykonane z aluminium, a wnętrze otrzymało nieco więcej miejsca.

Jednostką napędowa został tym razem 1,2-litrowy silnik A36 z motocykla BMW K1200 o mocy 130 KM oraz 117 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Zamiast automatycznej skrzyni CVT zastosowano 5-biegową skrzynię manualną. Osiągi nie zostały nigdy podane publicznie, jednak ogłoszono, że prędkość maksymalna wyniosła 112 mph (180 km/h).

Samochód miał po kilku zmianach trafić do seryjnej produkcji, jednak rok po jego premierze, BMW zakupiło prawa do marki Mini i skupiło się na reaktywacji klasyka.

1993 BMW Z13 Concept

źródło: Bimmer-Mag, BMW

Subskrybuj nasz nowy kanał YouTube i oglądaj videotesty:

Dodaj komentarz